klein_logo
1

Nederlandse Vereniging voor Belgische Herders

Sport Sport info Seizure Alert Dog

Seizure Alert Dog

E-mailadres Afdrukken PDF
Table of contents
« Vorige Volgende »

1-sad_paquitaEen wat?? zullen een aantal mensen denken bij het lezen van de kop boven dit interview?
Astucia, Paquita, Silver en Fortune, zijn allen Tervuerense Herders en hulphond c.q. geleidehond van Sylvia Hoving. In Nederland zijn de Blindengeleidehonden algemeen bekend. De Stichting Koninklijk Nederlands Geleidehonden Fonds (KNGF) kent iedereen als opleidingsinstituut en ook de taak van deze honden zal niemand onbekend zijn. De KNGF staat op dit moment in de belangstelling, omdat zij juni jl. de eerste Autismegeleidehonden in contact hebben gebracht met hun kleine baasjes. Deze honden zijn afgericht ten behoeve van kinderen met een Autisme Spectrum Stoornis. Wij hopen natuurlijk van harte dat deze kinderen die genegenheid mogen ervaren van hun hond zoals wij die ook kennen. Het opleiden van de Seizure Alert Dog staat in Nederland nog in de kinderschoenen. In Amerika beschikken al veel mensen over een dergelijke hulp- c.q. geleidehond.

Vanaf haar vroege jeugd heeft Sylvia Hoving epileptische aanvallen, momenteel gemiddeld 20 aanvallen per maand. Het is voorgekomen dat Sylvia door een aanval een been, arm of ribben brak. Zonder een Seizure Alert Dog zou Sylvia ernstig beperkt zijn in haar sociale leven en zonder haar hond zou zij door de opgelopen kwetsuren, met regelmaat in het ziekenhuis moeten worden opgenomen. Ervaringen met haar eigen honden en studie over het wezen hond, zorgden er voor dat Sylvia een schat aan informatie heeft over het trainen van een hond tot Seizure Alert Dog.

Sylvia kreeg op 16-jarige leeftijd haar eerste hond, een kruising Tervuerense Herder. Nog volledig onbekend met het fenomeen Seizure Alert Dog, ontdekte Sylvia dat men een hond kon lezen. Van enige training was nog geen sprake, maar Sylvia signaleerde dat voorafgaande aan een epileptische aanval, haar hond steeds hetzelfde gedrag vertoonde. Deze kruising Tervuerense Herder was een hond met een geweldig karakter en zij toonde een grote genegenheid voor haar baas. De typische raskwaliteiten van de Belgische Herder, het altijd op de voet volgen van de baas en de grote attentie en alertheid voor zijn bewegingen, maken dit ras, volgens Sylvia, uitermate geschikt voor de taak van Seizure Alert Dog. Van de vier variëteiten vindt zij de Tervuerense Herder het meest geschikt voor dit werk. Met name de benodigde gevoeligheid is goed in deze variëteit vastgelegd.
De KNGF maakt voornamelijk gebruik van de Labrador- en Golden Retriever. Het lukt volgens Sylvia prima een hond van een dergelijk ras te trainen en alert op zijn baas te krijgen, wanneer je een flinke zak voer in de buurt hebt. Zij heeft om deze reden nooit overwogen een hond van een dergelijk ras aan te schaffen. Het opleiden van een Blindengeleidehond begint met het plaatsen van een pup in een gastgezin tot de leeftijd van ongeveer 12 maanden. Pas dan wordt gestart met de training. Sylvia is van mening dat op een dergelijke manier een Seizure Alert Dog niet kan worden getraind. Juist het contact met de baas en het specifieke gedrag dat de baas toont voorafgaande aan een epileptische aanval, moet bij een hondje vroeg worden ingeprent. Het beeld van een epileptische aanval is voor iedereen anders en daarom moet een pup al op jonge leeftijd het specifieke gedrag van zijn baas als normaal accepteren.

Het was Sylvia bekend dat binnen de populatie Tervuerense Herders epilepsie was geconstateerd. Daarom heeft zij een studie gemaakt van de verschillende lijnen. Met deze studie wilde zij zoveel mogelijk voorkomen dat zij een pup zou kiezen die eveneens epilepsie zou hebben. Zoals Sylvia zegt: "met z’n tweeën op de grond werkt niet echt". Op een tentoonstelling maakte zij kennis met de grijze Tervuerense Herder en besloten werd een pup met deze kleurslag te kopen. Helaas overleed deze hond op zeer jonge leeftijd aan Leukemie. Van de fokster kreeg zij uit een volgend nest een pup aangeboden en deze Paquita heeft nog steeds een speciaal plekje in haar hart.
Een pup wordt door Sylvia op een speciale manier gekozen. Zij gaat bij het nest op de grond liggen en bekijkt hoe de pupjes reageren. Een pup die gezellig naast haar gaat liggen met de pootjes in de lucht vindt Sylvia minder geschikt, de pup die argwanend op een afstand blijft kijken evenmin. Zij zoekt het hondje dat nieuwsgierig komt kijken en vol interesse beziet wat daar toch allemaal op die grond gebeurt. Verder zoekt Sylvia “dat speciale” in de pup, een combinatie van interesse, nieuwsgierigheid en onbevangenheid. Daarnaast moet de pup over een bepaalde gevoeligheid beschikken, stabiel zijn en over herstelvermogen beschikken. Ook mag de pup geen “machokikker” zijn en absoluut geen angst vertonen. Zelfs in één nest ziet Sylvia een grote verscheidenheid aan karakters. Sylvia wil beslist de pup met 7 weken in huis hebben, want in deze periode wordt de band baas – hond bevestigd. Vanaf de 7 weken wordt veel vastgelegd in de blauwdruk van de hond en in deze periode kan men ook vreselijk veel verprutsen. Juist daarom wil Sylvia deze periode zelf in de hand hebben.
Het te kiezen hondje moet voor Sylvia altijd een teefje zijn. De honden laat Sylvia altijd op jonge leeftijd steriliseren. Een reu heeft Sylvia nooit overwogen.

5-sad_alarm1Paquita werd de eerste hond die Sylvia met haar kennis wist te trainen tot de hond die zij nodig had om te functioneren zoals zij dat wilde. Deze hond werd de Seizure Alert Dog die Sylvia nodig had. Naast deze opleiding vindt Sylvia het ook uitermate belangrijk dat de hond goed wordt gesocialiseerd en een gehoorzaamheidsopleiding krijgt. In de puppyperiode laat Sylvia de hond met allerlei zaken kennismaken. Ze stimuleert het, dat de pup onbevangen op mensen toeloopt en zich laat aanhalen. De pup maakt kennis met vreemde geluiden en situaties op straat en in huis. Het is in voorkomende gevallen noodzakelijk dat deze pup op latere leeftijd onbevangen naar mensen toeloopt om te waarschuwen.
Paquita bleek een hond die sterk reageerde op spanningsopbouw. Dit is één van de signalen van een komende epileptische aanval. De moeder van Sylvia speelt een belangrijke rol tijdens de training van de hond, omdat zij de hond moet begeleiden tijdens een epileptische aanval. Ook wanneer Sylvia zich in een schemertoestand bevindt, is het de moeder van Sylvia die de hond beloont voor het gewenste gedrag. Paquita was in staat om tijdens een schemertoestand strak aan het been van Sylvia te lopen en haar op die manier te leiden. Bij het benaderen van een oversteekplaats, blokkeerde Paquita door pal voor Sylvia te gaan staan. Wanneer de tikker van het stoplicht begon te ratelen nam Paquita de plaats naast Sylvia weer in en zo begeleidde ze haar naar het huis van haar moeder. Bekenden die dit gedrag van Paquita op straat zagen, waren enthousiast over hetgeen zij hadden gezien en zij vertelden dat zij Sylvia en Paquita waren gevolgd, maar dat hun ingrijpen beslist niet nodig was.

Met Paquita werd naast de training voor Seizure Alert Dog tevens op hoog niveau G&G beoefend. Bewust heeft Sylvia gekozen voor een trainingsmethode zonder klikker. Met haar stem is zij sneller in staat met haar hond te communiceren en de hond moet vooral op haar letten en niet leren te reageren op een hulpmiddel. Wel werkt zij veel met een balletje als beloning en wordt alleen de positieve trainingsmethode toegepast. Tot de leeftijd van 15 maanden wordt vooral aan de socialisatie en gehoorzaamheid gewerkt.

Voor het trainen van een Seizure Alert Dog is het kunnen lezen van de hond het belangrijkste. Mensen zijn altijd bijzonder verrast wanneer zij een Seizure Alert Dog in actie zien. Sylvia vertelt dat zij een keer tijdens een vergadering op haar werk een aanval kreeg. Paquita waarschuwde op de haar bekende manier en waarschuwde tevens de voorzitter van de vergadering door tegen hem op te springen. Toen het de aanwezigen duidelijk werd waarom de hond zich op deze manier gedroeg, waren zij zonder uitzondering lovend over de hond. Zij begrepen niet hoe de hond kon voorzien dat er een aanval zou volgen omdat Sylvia normaal meevergaderde en niemand iets bijzonders was opgevallen.

Bij een schemertoestand moet de hond weer andere hulp bieden en Sylvia kon Paquita daarop volledig vertrouwen. Naast het begeleiden van Sylvia zorgde Paquita er ook voor, dat zij de uit de hand gevallen portemonnee of sleutels apporteerde en deze tijdens de aanval of schemertoestand bewaakte.

<lees verder op het 2e tabblad "pagina 2">

Secretariaat bestuur

Berry Meulenbroeks
Priorhof 6
5504 CK Veldhoven
contact

Ledenadministratie

Thea van Niekerk
Boterbloemweide 29
8255 JS Swifterbant
contact

Redactie Clubblad

Thea van Niekerk
Boterbloemweide 29
8255 JS Swifterbant
contact

Raad van Beheer

 

Erkende-Rasvereniging_FC_web